Purefoods’ Trio: Ang “Big Three” ng Philippine basketball noong late 80's

“Last two minutes! Last two minutes!” Sigaw ng coliseum barker.

The shot was missed! Codiñera grabs the rebound… Ahead to Patrimonio, inside the shaded lane… Lastimosa is open from the long court… Jolas, fakes, triple V… Yes!!! (Pwede na ba akong commentator ng ESPN? Putik, ang hirap umingles.)

“Lastimosa, three-points!” Sigaw muli ng coliseum barker.

Natural na ang ganitong eksena sa basketball dito sa Pilipinas noon pa mang dekada 70. At sa mga huling taon ng dekada 80, naging matunog sa Philippine Basketball Association ang koponan ng Purefoods TJ Hotdogs. At kapag binanggit ang Purefoods noon, hindi pwedeng hindi kasama dito ang tatlong pangalan: Alvin Patrimonio, Jerry Codiñera, at Jojo Lastimosa.

Pumasok ang Purefoods sa PBA noong taong 1988 pagkatapos nilang bilhin ang prangkisa ng Great taste team. At dahil bagong koponan, syempre gusto nilang magpasikat sa madla kaya naman kumuha sila ng tatlong sikat na manlalaro mula sa iba’t ibang unibersidad. Napili nila si Alvin “The Captain” Patrimonio mula sa Mapua, si Jerry “The Defense Minister” Codiñera mula sa UE (Go fight, red and white!), at si Jojo “Jolas” Lastimosa mula sa Ateneo.

Kung pamilyar kayo ngayon sa Big Three ng Boston Celtics na sina Paul Pierce, Kevin Garnett, at Ray Allen, maituturing na Big Three ng Purefoods noong late 80s ang triumvirate nila. Sa katunayan, naging synonymous na sina Patrimonio, Codiñera at Lastimosa sa Purefoods. At kung susuriing maigi, halos magkakapareho sila nina Pierce, Garnett at Allen ng Boston Celtics sa istilo ng paglalaro. Parehong heart and soul ng kanilang koponan sina Patrimonio at Paul Pierce. Matinik sa depensa sina Codiñera at Kevin Garnett (Bagamat hindi dumadakdak si Codiñera at halimaw naman sa dakdakan si Garnett), at parehong clutch three point shooter sina Lastimosa at Ray Allen.

Masasabi kong Purefoods ang nagmulat sa akin sa mundo ng basketball. Ito kasi ang kauna-unahan kong naging paboritong team sa PBA, kasunod ang Alaska. Bagamat wala pa akong kamuwang-muwang noon sa mundo, naaaliw ako kapag nanonood ang pinsan ko ng PBA sa TV

Katulad ng mga magsyotang nag-split, kinalaunan ay naghiwa-hiwalay din sila ng landas. Mula sa Purefoods, si Codiñera ay itrinade sa Mobiline Phone Pals kapalit ng banong si Andy Seigle. Si Lastimosa naman ay pinamigay sa Alaska noong 1991 at dito, lalo pang umusbong ang career n’ya at naging isa sa main weapons ng tinaguriang “Team of the 90s” ng PBA. Binansagan din noon si Jolas bilang “Mr. 4th Quarter Man” dahil sa kanyang husay sa clutch baskets. Si Patrimonio naman ay nanatili sa Purefoods hanggang sa magretiro noong 2004.

Kahit na mga retirado na sila, hindi pa rin nila maiwan ang sport na yumakap sa kanilang pagkatao. Si Patrimonio ay kasalukuyang team manager ng B-Meg Llamados (koponan ni Papa James Yap). Si Codiñera ay naging assistant coach ng UP Fighting Maroons at ngayon ay head coach ng UE Red Warriors sa UAAP. Si Lastimosa naman ay isa ngayon sa assistant coaches ng Alaska Aces.

“Never give up” - Dallas Mavericks

Isa sa mga tumatak na linya sakin nung pinanuod ko ang mini movie ng Game 2 sa nba.com. Kung nanuod ka kasi, isang matinding comeback naman talaga ang nangyari at masasabi natin isa sa mga nakakapanindig  balahibo na laro sa history ng NBA Finals.Isa ako sa mga taong sobrang hook sa larong NBA, at gustong gusto ko talagang mag champion ang Dallas

Mavericks. Bakit kamo?

•     Matagal na kasing naglalaro si Dirk Nowitzki at si Jason Kidd kaya masasabi nating kapag hindi pa  nanalo ang Dallas Mavericks eh magreretiro ang mga players dito na walang champion ring.

•     Kaya ng Miami Heat mag Champion next Finals.

•     Kaya ako Dallas Mavericks dahil idol naman talaga si Dirk Nowitzki biruin mo 7 footer sharpshooter from 3pt line and midrange at sure freethrow shooter pa.

•     Kawawa naman si Jason Kidd kung mag reretire siyang hindi nag chachampion eh isa siya sa mga players na pure effort kahit matanda na, at isa siya sa mga future hall of famers.

Bakit ayaw ko sa Miami Heat (sa ngayon).

•     Dahil gusto ko nga mag Champion ang Dallas Mavericks.

•     Idol ko si Lebron James, pero bumaba ang tingin ko sa kanya simula nung kumampi siya kay Wade. Si wade ay sa Heat lang.. Wala ng iba.Dati kasi kapag sinabi mong Miami Heat, Wade agad ang maiisip mo. Parang Lakers, Bryant agad ang  maiisip mo. Pero ngayon humalo pa si Lebron eh masyado kasing atat sa championship ring.

•     Masyado kasing atat si Lebron, hindi siya yung tulad ng ibang superstar na naghihintay talaga magkaroon ng magagandang kakampi at tska dalhin ang kanyang team. Nagawa niya nga sa Cleveland eh, sana naghintay na lang siya.

Maaring bias ang blog na ito sa isang team, dahil obvious na Dallas Mavericks fan ako sa (ngayon dahil Boston Celtics ang paborito ko team).kaya Itanong mo na lang kay Chris Boshtrich ang feeling ng matalo ng 2 points lang ang lamang.